MAKSUD BUMIPUTERA

 

Maksud bumiputera, Ia adalah merujuk kepada penduduk asal, anak tulen atau peribumi di sesebuah negara. Di Malaysia, ia adalah satu klasifikasi demografi bagi kaum Melayu, Orang Asli dan kaum Siam di Semenanjung, serta pelbagai etnik peribumi di Sabah dan Sarawak yang diiktiraf di bawah Perlembagaan Persekutuan.

Merujuk kepada peruntukan undang-undang dan artikel berkaitan, golongan yang lazim diiktiraf sebagai bumiputera merangkumi tiga kategori utama:

Orang Melayu ditakrifkan di bawah Perkara 160(2) sebagai seseorang yang beragama Islam, lazim bercakap bahasa Melayu, dan menurut adat istiadat Melayu.

Anak Negeri Sabah ditakrifkan di bawah Perkara 161A(6)(a), yang merujuk kepada kaum asli di Sabah seperti Kadazandusun, Murut, Bajau, dan suku kaum lain.

Anak Negeri Sarawak pula ditakrifkan di bawah Perkara 161A(6)(b), yang merujuk kepada kaum asli di Sarawak seperti Iban, Bidayuh, Melanau, Kenyah, Kayan, dan lain-lain.

Selain kumpulan di atas, kerajaan turut memperluas takrifan ini secara pentadbiran untuk merangkumi kaum Orang Asli di Semenanjung serta beberapa etnik minoriti lain seperti kaum Siam.

Istilah "bumiputera" sebenarnya tidak disebut atau ditakrifkan secara khusus dalam Perlembagaan Persekutuan. Sebaliknya, Perlembagaan menggunakan terma "Orang Melayu" dan "anak negeri" bagi merujuk kepada kumpulan yang layak mendapat kedudukan istimewa di bawah Perkara 153.